Mijn jaaroverzicht van 2025

Ik heb mijn favoriete boeken, podcasts, films en aankopen al naar jullie hoofd geslingerd, dus je zou denken dat dat wel voldoende eindejaarscontent is. Maar ik vond Talitha’s eindejaarsawards altijd al geniaal én ik laat geen enkele kans onbenut om te bloggen met kerstmuziek op de achtergrond en chocolademelk naast mij, dus bij deze.

Beste film

‘One Battle After Another’ zag ik in de bioscoop, ‘Sinners’ keek ik thuis. Allebei verrassend goed!

Slechtste film

‘Julie zwijgt’, al kan ik dat niet helemaal eerlijk beoordelen. Het zit zo: ik had tickets geboekt voor deze film in het cultureel centrum in de buurt. Nu gaan die voorstellingen door op maandag en had ik echt een rotmaandag, dus ik wilde niet meer gaan. Ik zocht alle streamingdiensten af, sloot zelfs een gratis proefabonnement af bij Apple+ (de film was ook daar niet gratis), en huurde de film uiteindelijk via Telenet. Heel lui én geldverspilling, en ik kreeg er direct dikke vette karma voor terug want de film was grotendeels Franstalig en had geen ondertitels!!! Zelfs geen Franse!!! Super.

Waardig einde van een filmreeks

‘Bridget Jones: Mad About the Boy’. Kan ook zeker aan the boy in kwestie liggen, Leo Woodall.

Triestig einde van een filmreeks

‘The Conjuring: Last Rites’. Weinig rode draad, moeilijk samen te vatten, meh.

Beste reeks

‘How to kill your sister’. Een heel verfrissende Vlaamse serie, echt van genoten. En ‘Zonder Sterren’ vond ik ook een heel tof concept: Joris Hessels en Viktor Verhulst ontdekken onbekende bestemmingen en delen sterren uit. Zitten er verborgen parels tussen of is er een reden dat Charleroi onbekend én onbemind is? Leuk!

Beste boek

Ik deelde maar één keer vijf sterren uit dit jaar, en wel aan ‘Ik ben blij dat mijn moeder dood is’.

Slechtste boek

Zonder enige twijfel ‘Deep End’ van Ali Hazelwood. Het is SAAI, slecht uitgewerkt, er gebeurt weinig in en voor een sPiCy boek moet je wel heel lang wachten op de spice. Also: als je per se mee wil springen op die BDSM-trein, maak het dan ook BDSM genoeg. (Niet dat dat nu per se mijn ding is, maar ik werd wel een beetje gek van hoe dark de personages omschreven werden, terwijl ik dat allemaal best vond meevallen.) En al dat zwemmen interesseert mij toch geen moer. Mijn boekenclub was lyrisch over Ali Hazelwood, maar ik ben niet snel geneigd haar nog een kans te geven.

Mooiste reis

Ik was héél aangenaam verrast door Malta, maar ik ga toch voor Schotland. Prachtige landschappen, belachelijk goed weer, gezellige pubs en ‘Harry Potter’ everywhere.

Meest goedbedoelde hulp waar ik toch niet 100% blij mee was

Mijn schoonvader die het onkruid van tussen onze stoeptegels haalde … met ons duur Japans keukenmes haha.

Recept van het jaar

Auberginerolletjes met zoete aardappel en gehakt.

Beste foto

Ik ga hem op privacyredenen niet delen, maar you’ll get the point. Toen we het appartement van mijn grootouders gingen leeghalen, maakte mijn mama een stapel met spullen voor de kringloopwinkel en ging mijn nonkel altijd stiekem spullen van die stapel weghalen. Ik betrapte hem op beeld met een zware naaimachine en de man naait niet eens hahahaha.

Meest gênante foto

Eentje van een vetbult op mijn bil. Ik heb daar een paar foto’s van om af en toe eens te checken of de bult niet verandert, maar het probleem is dat die foto nogal lijkt op een blote tiet. Bijkomend probleem is dat ik een andere foto aan een collega wilde tonen en per ongeluk deze toonde.

Moment waarop ik mijn geloof in de mensheid weer even verloor

Vanaf je zes maanden zwanger bent, mag je in eerste klasse reizen op de trein. Ik denk echt dat ik dat nog het leukste vond aan zwanger zijn haha. Je moet wel een bewijsje mee hebben en dat had ik op een goeie vrijdag in november dus niet, waarop ik er door een boertige conductrice ben uitgegooid. ZEVEN MAANDEN EN EEN HALF ZWANGER. Ik had mijn kaartje uiteraard gewoon op zak moeten hebben, maar ZEVEN MAAND EN EEN HALF, you guys. Het was bovendien niet alsof de eerste klasse volzat (in tegenstelling tot ik hehehe) én het was zo’n saaie eerste klasse van een S-trein, wat je bezwaarlijk eerste klasse kan noemen.

Beste aankoop

Een sterrenstempel, zodat ik zelf niet meer hoef te klooien voor m’n boekenreviews die ik in een schriftje bijhoud. Ik dacht dat een ster tekenen niet zo moeilijk was, maar hahaha ik heb nogal een gedrochten geproduceerd. (Ik zag net dat er ook eentje bestaat met vijf sterren naast elkaar en ik weet wat ik vraag voor kerst.)

Ook een goeie aankoop maar wel eentje waarvan de bijsluiter me deed lachen

Het ‘thermal water sleeping mask’ van Uriage. Ik werd geïnfluenced door Celine Van Ouytsel en ben er best blij mee: het is een hydraterend masker, voelt ‘s zomers heerlijk fris aan en kost echt niks. Alleen zegt de bijsluiter: ‘Je huid ziet eruit alsof je 8 uur geslapen hebt’. En dan staat er helemaal onderaan in kleine lettertjes: ‘Getest op de normale huid, na een nachtrust van 8 uur’. Hahahaha, tja, zo kan ik het ook.

Minst geslaagde autorit

Die van het ziekenhuis naar huis, toen een auto achter mij claxonneerde en ik dacht dat dat was omdat ik niet snel genoeg vertrok. Tot bleek dat de beste man me gewoon wilde waarschuwen omdat ik een bus-trambaan opreed. Toen ik dat doorhad, kon ik er uiteraard niet meer af en moest ik de volle twee kilometer in pure doodsangst verder rijden. Gelukkig wel geen tram tegengekomen haha. Wel de volledige namiddag op Google Maps gespendeerd op zoek naar camera’s op die route (tot dusver niet gevonden gelukkig).

Nog een weinig geslaagde autorit

Of ja, de autorit zelf viel best mee, maar toen ik op de parking van mijn middelbare school moest parkeren voor een quiz, liep het even mis. Mijn oud-geschiedenisleraar wilde me helpen, maar ik beschik niet over de gave om verkeersaanwijzingen op te volgen dus dat maakte het alleen nog maar erger. Uiteindelijk is mijn lief uitgestapt en heeft hij geparkeerd. Al gênant en ongeëmancipeerd genoeg, zou je denken, maar daar stopt het niet. Mijn oud-leraar wilde me een hart onder de riem steken en zei dat er nog iemand moeite had gehad met parkeren die avond. Tijdens de pauze vertelde ik het verhaal tegen mijn zus, waarop zij in lachen uitbarst en zegt dat zij ‘iemand’ was. Bon, bij ons moet je dus niet zijn om te parkeren.

Make-uprevelatie én blunder van het jaar

Deze zomer leende ik glitter highlighter van mijn zus. Ik hou van glitter en het is basically de werkgeschikte variant van festivalglitter dus ik was meteen fan. Ik kocht er zelf drie (as you do) en gebruikte er eentje op mijn eerste werkdag na de vakantie. Thuis vond ik het allemaal heel subtiel en smeerde ik de halve inhoud ervan op mijn gezicht, maar na één seconde in het daglicht zag ik eruit als Edward uit ‘Twilight’. Oh, en de oogschaduwstick van Couleurs de Noir. Ook een topding.

Aantal keer dat mijn hypochondrie dit jaar weer de kop opstak

Veel te vaak helaas. Zwanger zijn bleek niet bevorderlijk voor mijn onrustige aard op dat vlak. Een greep uit het aanbod:

• Ik heb één mini-spatader aan de baby overgehouden, waarvoor ik meteen steunkousen tot boven de knie kreeg voorgeschreven haha. Welgeteld drie keer gedragen.
• De baby die tegen mijn ribben duwde, werd ‘voor de zekerheid’ toch maar onderzocht want ribben of lever, wie zal het zeggen? (Niet mijn eigen hypochondrie dus, maar het hielp niet.)
• Ik ga geen borstvoeding geven dus je kan je inbeelden hoe thrilled ik was toen mijn melkproductie tijdens de zwangerschap al op gang kwam. Af en toe zat er ook wat bloed bij, dus hop, ‘voor de zekerheid’ toch ook maar een echo van mijn borsten. Waar de radioloog dingen mompelde als ‘dat ziet er niet goed uit’ en ik pas na een paar seconden doorhad dat hij het over de kwaliteit van de echo had en niet over wat hij op die echo zag. DAT GELOOF JE TOCH NIET???
• De radioloog die mijn (al jaren bestaande) vetbult moest beoordelen, getuigde overigens ook van weinig mensenkennis dus misschien is het een ding onder radiologen. Mijn huisarts en dermatoloog zeggen al jaren dat dat gewoon een vetbult is, maar ik ga hem nu toch laten verwijderen en echt: die man deed alsof ik doodging. (Kan nog steeds het geval zijn want ze hebben een MRI aangeraden en dat mag pas na de bevalling, dus ik hou jullie op de hoogte.)

Aantal keer dat ik daadwerkelijk ben gestorven dit jaar …

… of een ernstige ziekte heb ontwikkeld: (vooralsnog) nul.

Meest ingrijpende verandering

Mijn innie die steeds meer richting een outie evolueerde. De-gou-tant. En zwanger zijn zelf natuurlijk, maar die outie vond ik toch nog ingrijpender.

Minst succesvolle wasbeurt

Die keer toen ik een hele fles olijfolie liet vallen en het een goed idee vond om de herbruikbare vod te wassen SAMEN met nog een paar kleren. Eén kleedje heb ik nu al vier keer gewassen en het blijft vettig hahaha.

Favoriete nieuwe hobby

Ook was-gerelateerd: kleren laten krimpen (ik was alles op 40 graden en moet daar dringend mee stoppen), en ze dan voor drie euro opnieuw kopen op Vinted. Werkt uiteraard niet voor alle kleren, maar wel als je zoektermen kan ingeven als ‘Monki glitter dress’ en ‘Zara blue leopard dress’.

Beste restaurant

Nirvana Kitchen en El Sombrero, beide in Leuven en niet je typische Indisch of Mexicaans restaurant.

Ontdekking van het jaar

LEGO. Mijn lief en ik staken een klein Dobby’tje ineen (zo schattig!) en nu is het hek van de dam. Hoe leuk is LEGO? Maar ook: hoe duur is LEGO??? 🥲

En hoe was jouw 2025?

Beeld: Unsplash / Christopher Luther