Deze boeken las ik in 2025 (1)

Om een beetje in thema te blijven, rangschik ik de boeken die ik dit jaar las onder ‘EUH JA’ en ‘EUH NEE’. Voor de trage lezer: de eerste soort raad ik je aan, de tweede niet. Ik haal er dus mijn Goodreads-leeslijst bij (word gerust vriendjes!) en knal de één- en twee-sterrenratings in de ‘EUH NEE’-categorie, en de vier- en vijf-sterrenratings in de ‘EUH JA’-categorie. De drie-sterrenratings zullen in beide categorieën voorkomen, want ze zijn dan wel geslaagd, maar toch ook maar met de hakken over de sloot.

Ik las dit jaar 35 boeken. Elk jaar lees ik er iets meer, al vermoed ik dat daar met een kleine baby in huis wel eens een kentering in zou kunnen komen, but we’ll see. Hecht overigens vooral geen enkel belang aan mijn mening, want ik heb dan wel taal-en letterkunde gestudeerd, maar ik ben altijd heel slecht geweest in gefundeerde meningen vormen over boeken. Ik vind boeken goed, of ik vind ze slecht. Bovendien laat ik me graag verleiden door hypes en vind ik die doorgaans nog goed ook. Klaarrrr? Hier gaan we!

EUH JA

November 9 – Colleen Hoover (***)

Op de dag voor haar verhuizing ontmoet Fallon Ben, een ambitieuze schrijver. Ze brengen haar laatste dag in Los Angeles samen door, en Fallons bewogen leven wordt de inspiratie die Ben altijd al zocht voor zijn roman. In de jaren erna blijven ze elkaar elke 9 november ontmoeten. Tot Fallon op een dag niet meer zeker weet of Ben haar wel altijd de waarheid vertelt. Kan Bens relatie met Fallon – en tegelijkertijd zijn roman – wel worden beschouwd als een liefdesverhaal als het eindigt in liefdesverdriet?

Het concept van dit boek heeft veel goedgemaakt. Niet per se origineel en totaal onrealistisch, maar op zich wel oké uitgewerkt. Maar die personages … Ik vraag me echt af of Colleen een realistisch mannelijk hoofdpersonage kan neerschrijven waar de gemiddelde vrouw niet van moet kotsen, want ik heb er nog niet veel gevonden in haar boeken. En oké, het zijn romantische boeken, maar moet ik het daarom verdragen dat die Ben Fallon vraagt naar haar lievelingsmineraal??? Of dat zijn lievelingskleur MALACHIETGROEN is??? Het ergste is dat ze op een bepaald moment lachen met cringe mannen in boeken … maar hoezo … denkt Colleen … dat haar boeken niet cringe zijn hahaha. Toch efkes goed gelachen toen. Het boek is ook geschreven vanuit de standpunten van beide hoofdpersonages, maar in één hoofdstuk van Ben zit plots ook Fallons perspectief. Sloppy much. Soit, ik moest even ranten, maar nu het eruit is, kan ik de goeie kanten ook wel zien, hoor. Het is best een mooi verhaal, heel vlot geschreven (kan Colleen wel), en er zitten een paar goeie cliffhangers in. Al bij al dus toch drie sterren.

Wat ik nog wilde zeggen: post partum post – Frances Lefebure (***)

In dit boek schrijft Frances brieven aan sleutelfiguren die op haar pad kwamen of al liepen tijdens haar reis naar het moederschap. Van haar man, haar overleden moeder, haar gynaecoloog, tot haar vriendinnen en Lyndsey Pfaff.

Ik vond Frances altijd heel leuk, maar ik erger mij er een béétje aan hoe ze haar man altijd op zo’n voetstuk plaatst. Kan er ook aan liggen dat mijn love language vooral bestaat uit op de kap van mijn lief zitten haha. Dat is in dit boek ook wel weer een beetje. Ze heeft wel een heel toffe schrijfstijl, dat scheelt. En het brievenconcept vond ik ook best origineel en leuk om te lezen! (Also: we delen een voorliefde voor de familie Pfaff.)

Alle moeders haten mij – Sarah Harman (***)

Florence Grimes, feestbeest en voormalig zangeres in een populaire girlband, heeft maar één reden om elke dag uit bed te komen: haar tienjarige zoon Dylan. Tijdens een schoolreisje verdwijnt Alfie Risby, de pestkop van haar zoon en erfgenaam van een zakenimperium. Wanneer Dylan als hoofdverdachte wordt aangewezen, doet Florence er alles aan om hem vrij te pleiten. Het enige probleem: alle andere moeders haten haar. En Florence heeft een reden om te vermoeden dat Dylan misschien niet zo onschuldig is als ze zo graag zou willen geloven …

Even grappig als spannend, ik heb dit boek heel graag gelezen. Alleen werd het op het einde iets té duidelijk, en is het wel zo’n thriller waar ik me volgend jaar niet veel meer zal herinneren. Maar een solide drie en perfect om op het strand te lezen!

De hulp – Freida McFadden (****)

Elke dag maak ik het prachtige huis van de Winchesters van top tot teen schoon. Ik haal hun dochter op van school. En ik kook een heerlijke maaltijd voor het hele gezin voordat ik alleen ga eten in mijn kleine kamer op de bovenste verdieping. Ik probeer te negeren hoe Nina er een zooitje van maakt, alleen maar om te zien hoe ik het opruim. Hoe ze vreemde leugens vertelt over haar eigen dochter. En hoe haar man Andrew elke dag meer gebroken lijkt. Ik pas een van Nina’s smetteloze witte jurken maar één keer. Gewoon om te zien hoe het is. Maar ze komt er al snel achter… en tegen de tijd dat ik besef dat mijn slaapkamerdeur op zolder alleen van buitenaf op slot kan, is het veel te laat. Maar ik stel mezelf gerust: de Winchesters weten niet wie ik werkelijk ben. Ze weten niet waartoe ik in staat ben …

Vanaf de eerste zin zit je meteen in het verhaal, en dat blijft eigenlijk het hele boek zo. Het is best voorspelbaar en vanaf het midden van het boek heb je wel door hoe de vork in de steel zit, maar dat stoorde me niet per se. Het einde vond ik wel wat plots en het feit dat er dan nog twee gelijkaardige verhalen volgen, is voor mij ook niet nodig. Maar wel een aanrader als je zin hebt in een snelle thriller.

The Wedding People – Alison Espach (****)

Een weelderige zomerse bruiloft in een luxehotel aan zee wordt verstoord door de 40-jarige, pas gescheiden Phoebe, die alleen incheckt met álles behalve huwelijksgeluk aan haar hoofd. Maar voor ze er erg in heeft wordt Phoebe meegenomen in het feestgewoel, en is ze tegen wil en dank een bruiloftsgast. Een toevallige, nachtelijke ontmoeting met een mysterieuze man zorgt voor verdere complicaties, maar misschien ook meer.

Oh Phoebe. ♥️ Wat een héérlijk hoofdpersonage. Ik had zo vaak hartzeer door haar hersenspinsels, maar op een goeie manier. Een slimme beach read met hilarische quotes en levensechte personages. Aanrader!

Holly – Stephen King (****)

Wanneer Penny Dahl het detectivebureau belt in de hoop dat ze haar vermiste dochter kunnen vinden, weet Holly niet zeker of ze de zaak moet aannemen. Maar iets in Penny Dahls wanhopige stem maakt het voor Holly onmogelijk om haar af te wijzen. Slechts een paar straten van waar Bonnie Dahl verdween, wonen professoren Rodney en Emily Harris. Ze leiden een perfect leven: gelukkig getrouwd en na een lang leven als academici bijna gepensioneerd. Maar ze bewaken een kwaadaardig geheim in de kelder van hun goed verzorgde huis, een geheim dat te maken heeft met Bonnies verdwijning. Het is haast onmogelijk om hen te ontmaskeren: ze zijn geslepen, geduldig en genadeloos.

Ik wil me graag excuseren omdat ik Stephen King heb afgekraakt nadat ik ‘The Shining’ had gelezen. King is niks minder dan een meesterverteller en dat zie ik nu ook in. Ik denk niet eens dat ‘Holly’ z’n beste boek is, maar ik heb het alsnog vier sterren gegeven omdat het een revelatie was en ik mezelf eraan wou herinneren dat ik nog veel meer boeken van de man moet lezen.

10 minuten 38 seconden in deze vreemde wereld – Elif Shafak (****)

Tequila Leila, zoals haar vrienden en klanten haar noemen, wordt vermoord en achtergelaten op een vuilnisbelt in Istanbul. In de laatste minuten van haar leven vraagt ze zich af hoe het zover heeft kunnen komen. Elke minuut brengt een nieuwe herinnering: aan de smaak van het pittige geitenstoofvlees uit haar kindertijd, aan de geur van de koffie met kardemom die ze deelde met haar geliefde, aan de stank op straat bij het bordeel waar ze werkte. Maar vooral herinnert ze zich haar vrienden, de bonte verzameling mensen die haar nooit zullen laten vallen en die nu wanhopig naar haar op zoek zijn.

Dit boek las ik voor de boekenclub en ik was meteen geïntrigeerd door de achterflap. En dat bleef wel zo: het boek is heel origineel opgebouwd, de personages kruipen in je hart (of je gaat ze net met een passie haten), en het verhaal is even heartbreaking als hartverwarmend. Ik ging uiteindelijk voor 3,5 ⭐️ omdat ik er wel nooit echt naar uitkeek om verder te lezen, maar dat lag vooral aan de situatie: ik las dit boek in de herfst en dan lees ik vooral nog tien minuutjes voor ik ga slapen – en daar is dit boek toch best zwaar voor. Maar wel goed!

Al het blauw van de hemel – Mélissa Da Costa (****)

Nadat bij Emile jong-alzheimer werd vastgesteld, besluit hij het ziekenhuis en het medeleven van zijn familie en vrienden te ontvluchten. Stiekem koopt hij een camper en plaatst een advertentie voor een reisgezel. Hij ontvangt een antwoord van Joanne, een mysterieuze jonge vrouw. Het is de start van een adembenemend mooie roadtrip.

Iedereen is zó lyrisch over dit boek dat ik er op de een of andere manier nog meer van had verwacht, maar het is alsnog erg goed. Ik ben niet dé grootste fan van de Franse schrijfstijl (iets te gedetailleerd en descriptief voor mij), en ergens in het midden van het boek mocht het van mij wat meer vooruitgaan, maarrrr vanaf Joanne haar verhaal begint te vertellen, vond ik het wel weer heel goed. Al bij al de hype zeker waard!

Hij & Zij – Alice Feeney (****)

Wanneer er een vrouw wordt vermoord in Blackdown, een slaperig Brits plaatsje, is verslaggever Anna Andrews terughoudend als ze verslag moet doen over de zaak. Rechercheur Jack Harper vermoedt dat ze betrokken is bij de zaak, tot hij zelf een verdachte wordt in zijn eigen moordonderzoek …

Een heerlijk Britse thriller die een beetje deed denken aan ‘Het meisje op de trein’ en ‘Gone Girl’. Ik had ZOVEEL verdachten, en uiteindelijk had ik het zelfs bij het rechte eind hehe. Heel toffe whodunit met korte hoofdstukken, dus je hebt ‘m in een ruk uit.

Het Instituut – Stephen King (****)

Midden in de nacht, in een huis in een rustige straat in een buitenwijk van Minneapolis, worden de ouders van Luke Ellis stilletjes vermoord. Luke zelf wordt in een zwarte SUV geladen en weggereden. Hij wordt wakker in Het Instituut, in een kamer die precies op zijn slaapkamer lijkt, alleen zonder raam. Aan de andere kant van de deur zijn meer deuren, met daarachter meer kinderen, die daar allemaal op dezelfde manier zijn beland als Luke. Ze hebben allen speciale krachten, zoals telekinese of telepathie.

Ik heb King ontdekt, jongens, valt het op? Dit boek doet uiteraard heel erg denken aan ‘Stranger Things’, maar met andere accenten. Het einde vond ik een iets te uitgebreide actiescène van wel honderd pagina’s (en ik hou niet van actie), maar de rest van het verhaal vond ik wel top. Toffe personages, een vlotte schrijfstijl en van die sciencefiction die bijna echt lijkt.

Ik ben blij dat mijn moeder dood is – Jennette McCurdy (*****)

Ik ben blij dat mijn moeder dood is is een meeslepend geschreven en bij vlagen pijnlijk grappig verhaal over de onvoorwaardelijke liefde van een dochter voor haar moeder. Pas na haar dood kan Jennette accepteren hoe ongezond en schadelijk hun relatie voor haar was en lukt het haar voor het eerst in haar leven om te doen wat ze zelf wil en écht voor zichzelf te kiezen.

Ik ook, Jennette, ik ook. Beklijvend verhaal van het zoveelste uitgebuite kindsterretje. Ik moest mezelf er meermaals aan herinneren dat dit non-fictie is, want het leest echt héél vlot en het is gewoon zo onwerkelijk allemaal. Ik heb ‘iCarly’ nooit gezien, dus Jennette was me totaal onbekend, maar ik ga haar niet snel vergeten na dit verhaal.

EUH NEE

De Leraar – Freida McFadden (**)

Eva heeft een goed leven. Ze staat elke dag op, krijgt een kus van haar man Nate en gaat wiskundeles geven op de plaatselijke middelbare school. Alles is zoals het zou moeten zijn. Behalve…vorige jaar werd de school opgeschrikt door een schandaal rondom één meisje, Addie. En dit jaar is Eva ontzet dat Addie in háár klas zit. Addie is niet te vertrouwen. Ze liegt, ze doet mensen pijn, ze maakt levens kapot. Tenminste, dat zegt iedereen. Maar niemand kent de echte Addie. Niemand kent de geheimen die haar zouden kunnen vernietigen. En Addie zal er alles aan doen om die stil te houden.

Hm, ik had hogere verwachtingen bij dit boek na de eerste vijftig pagina’s. Het leest namelijk extreem vlot. Alleen gebeurde er voor een thriller zo weinig, was de eerste plottwist matig en de tweede echt compleet onnodig. Nu vind ik sowieso wel dat de covers van Freida Mcfaddens boeken ‘slechte thrillers’ schreeuwen, maar ik ga haar toch nog een tweede kans geven.

Dat ene moment – Liane Moriarty (**)

Het begint allemaal tijdens een vlucht van Tasmanië naar Sydney. De vlucht verloopt soepel, maar het leven van iedereen die van boord komt lijkt voorgoed veranderd. Want op deze doodgewone vlucht gebeurt er iets buitengewoons. Een dame, tot dan toe onopvallend, gaat de rijen langs om bij iedereen te ‘voorspellen’ hoe en wanneer ze zullen sterven. Als na een paar maanden haar eerste voorspellingen beginnen uit te komen, worden sommige mensen toch wel heel ongerust… Als je zou weten wat jouw toekomst is, ga je het dan opnemen tegen je lot?

Ik was zo’n fan van Liane Moriarty, maar haar laatste paar boeken vond ik zo teleurstellend. Telkens een interessant uitgangspunt, maar héél saai uitgewerkt. In haar eerste paar boeken focust ze op een paar personages en werkt ze die heel uitgebreid en menselijk uit, terwijl de laatste boeken telkens heel veel personages aan het woord laten, waardoor alles meer aan de oppervlakte blijft. Ik ben er echt een beetje doorheen gesurft eigenlijk. Heel jammer!

Deep End – Ali Hazelwood (**)

Scarlett Vandermeer heeft altijd tegen de stroom in gezwommen. Ze concentreert zich op haar opleiding aan Stanford en het herstellen van de blessure die bijna een einde maakte aan haar carrière schoonspringen. Ze heeft geen tijd voor relaties – althans, dat is wat ze zichzelf voorhoudt. Wereldkampioen Lukas Blomqvist gedijt bij discipline. Dat is hoe hij gouden medailles wint en records breekt: volledige focus, elke slag. Op het eerste gezicht hebben Lukas en Scarlett niets gemeen, behalve hun passie voor het water. Maar door een samenloop van omstandigheden komen de twee samen.

Remind me never to read sports romance again. Jezus, dit was slecht. Achteraf bekeken snap ik niet dat ik niet voor één ster ben gegaan. Het boek heeft nog lang bij mij thuis gelegen omdat ik niet in de bib geraakte en ik moest echt elke keer een beetje kokhalzen als ik het zag. Het is SAAI, slecht uitgewerkt, er gebeurt weinig in en voor een sPiCy boek moet je wel heel lang wachten op de spice. Also: als je per se mee wil springen op die BDSM-trein, maak het dan ook BDSM genoeg. (Niet dat dat nu per se mijn ding is, maar ik werd wel een beetje gek van hoe dark de personages omschreven werden, terwijl ik dat allemaal best vond meevallen.) En al dat zwemmen interesseert mij toch geen moer. Mijn boekenclub was lyrisch over Ali Hazelwood, maar ik ben niet geneigd haar snel nog een kans te geven.

Liever verliefd – Sophie Kinsella (**)

Na een datingappfiasco onderbreekt Ava haar zoektocht naar de ware en reist ze vastberaden om haar boek af te maken naar een Italiaans toevluchtsoord voor schrijvers. De schrijversretraite is de ideale plek om te ontsnappen, ze mag niet eens haar echte naam gebruiken. Als ‘Aria’ ontmoet ze ‘Dutch’, een man die te mooi lijkt om waar te zijn. Ze duiken halsoverkop in een relatie, omringd door het azuurblauwe water van de Mediterrane kust. Maar dan moeten hun echte identiteiten, Ava en Matt, terugkeren naar Londen. Terwijl de fantasie uit elkaar spat, ontdekken ze hoe verschillend hun leven is…

Nog een auteur die beter kan, naar mijn bescheiden mening. Ik vind Kinsella’s boeken meestal heel grappig, typisch Brits en op haar best zit er wat feel good met een twist in. Dit was gewoon een saai liefdesverhaal waarbij je alles al van mijlenver zag aankomen. Niet voor mij.

Cleopatra en Frankenstein (***)

De 24-jarige Britse kunstschilder Cleo probeert haar draai te vinden in New York. Vlak voordat haar visum verloopt, ontmoet ze Frank. Hij is een twintig jaar oudere selfmade man en ze worden verliefd. Door met Frank te trouwen krijgt Cleo de vrijheid om te schilderen en in Amerika te blijven. Hij krijgt er schoonheid en kunst voor terug. Maar hun impulsieve huwelijk heeft onvoorziene gevolgen voor de mensen om hen heen.

Kijk, dit was geen héél slecht boek, maar HET GAAT HELEMAAL NERGENS OVER. Het las vlot en was met momenten best realistisch, maar ik ben kinda done met van die millennial boeken waarin eigenlijk niks gebeurt.

One True Loves – Taylor Jenkins Reid (***)

Emma is nog jong als ze met haar middelbareschoolliefde Jesse trouwt. Ze leven het leven van hun dromen in Los Angeles, maar op hun eerste trouwdag raakt Jesse vermist bij een helikopterongeluk boven de Stille Oceaan. Gebroken keert Emma terug naar haar ouders, waar ze gaat werken in hun boekhandeltje. Langzaam maar zeker bouwt ze een nieuw leven op. Dan komt ze een vriend van vroeger tegen, Sam, en totaal onverwacht wordt ze weer verliefd. Tot ze een telefoontje krijgt, van Jesse. Emma moet kiezen tussen een echtgenoot en een aanstaande, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan …

Nadat ik ‘De zeven echtgenoten van Evelyn Hugo’ had gelezen, dacht ik niet dat ik ooit iets van Taylor Jenkins Reid zou afraden. Toen kwam het gedrocht ‘Carrie Soto is back’ en moest ik mijn mening bijstellen. Dit is zeker geen gedrocht, maar ik miste een paar Taylor Jenkins Reid-slimmigheidjes. Ik vond het eerder een goede Colleen Hoover, en een slechte Taylor Jenkins Reid. Je kan het einde al meteen voorspellen en Taylor doet niet erg veel moeite om haar eigen voorkeur te verbergen. Ik denk dat het boek vooral bedoeld is om je over je eigen leven en relatie te laten nadenken, maar toch miste ik een iets diepere verhaallijn.

Wat was jouw favoriet boek dit jaar? En welk boek vond je slecht? 📚 PS: Mijn lijstjes van eerdere jaren vind je hier.

Beeld: Unsplash / anotherxlife

_{Deze blogpost bevat affiliate links. You know the drill: als jij dan iets via die link koopt, krijg ik daar ook wat voor.}