Deze boeken las ik in 2025 (2)

Om een beetje in thema te blijven, rangschik ik de boeken die ik dit jaar las onder ‘EUH JA’ en ‘EUH NEE’. Voor de trage lezer: de eerste soort raad ik je aan, de tweede niet. Ik haal er dus mijn Goodreads-leeslijst bij (word gerust vriendjes!) en knal de één- en twee-sterrenratings in de ‘EUH NEE’-categorie, en de vier- en vijf-sterrenratings in de ‘EUH JA’-categorie. De drie-sterrenratings zullen in beide categorieën voorkomen, want ze zijn dan wel geslaagd, maar toch ook maar met de hakken over de sloot. Het eerste deel van mijn boekenlijstje dit jaar vind je hier.

Ik las dit jaar 35 boeken. Elk jaar lees ik er iets meer, al vermoed ik dat daar met een kleine baby in huis wel eens een kentering in zou kunnen komen, but we’ll see. Hecht overigens vooral geen enkel belang aan mijn mening, want ik heb dan wel taal-en letterkunde gestudeerd, maar ik ben altijd heel slecht geweest in gefundeerde meningen vormen over boeken. Ik vind boeken goed, of ik vind ze slecht. Bovendien laat ik me graag verleiden door hypes en vind ik die doorgaans nog goed ook. Klaarrrr? Hier gaan we!

EUH JA

Voor ik ga slapen – SJ Watson (***)

Onze herinneringen bepalen onze identiteit. Maar wat als je geheugen elke dag opnieuw in je slaap wordt gewist? Christine wordt ’s ochtends wakker in een vreemd bed, in een vreemd huis, naast een man die ze niet kent.

Hm, goed boek, maar ik had er meer van verwacht. Het gaat allemaal wel héél traag, en zo’n trage opbouw wordt voor mij alleen gerechtvaardigd door een einde dat mij helemaal van m’n sokken blaast, en dat was ook al niet het geval.

The Cinnamun Bun Book Store – Laurie Gilmore (***)

Wanneer Hazel in haar knusse Cinnamon Bun Boekhandel opeens een geheim bericht vindt, verborgen in een boek, weet ze niet wat ze ermee aan moet. Als er meer geheimzinnige codes opduiken, besluit ze het mysterie te ontrafelen met de hulp van Noah, een knappe en charmante visser uit Dream Harbor.

Ik lees deze reeks vooral omdat ik de dorpse setting zo schattig vind. Af en toe komen de personages uit de vorige boeken ook terug, en ik vind het wel leuk dat er zo een (extreem cosy en onrealistische) wereld wordt gecreëerd. De liefdesverhalen neem ik erbij, want daar moet ik wel nog altijd heel erg van met mijn ogen rollen.

Zonder jou – Chantal & Priscilla Van Gastel (***)

Valerie is opgelucht als ze op jonge leeftijd aan haar benauwde jeugd weet te ontsnappen. Samen met haar grote liefde Oscar reist ze de wereld rond en hun liefde wordt bekroond met hun zoontje Mick. Maar Mick is niet zoals andere kinderen. Al op jonge leeftijd vertoont hij bizar en gewetenloos gedrag dat steeds verder uit de hand loopt, zodanig dat Oscar er op een gegeven moment niet langer tegen kan. Hij stelt Valerie voor de keuze: hij of Mick. Maar een moeder kan haar kind toch niet de rug toekeren? Vastbesloten Mick een kans op een normale toekomst te geven, gaat Valerie op zoek naar antwoorden. Maar ondertussen trekt Mick zijn eigen plan.

Dit boek begon heel veelbelovend, met een soort thrillerdreiging die ervoor zorgt dat je verder wil lezen. Maar na honderd pagina’s begon ik wel wat op m’n honger te zitten. Er werd weinig met de dreiging gedaan, en het kabbelde iets te rustig voort voor een thriller. Wel oké, maar er zaten meer dan drie sterren in. (Ik vraag me ook altijd af hoe je met twee een boek schrijft, praktisch gezien dan haha.)

Later – Stephen King (***)

Jamie is enig kind. Als zoon van een alleenstaande moeder die lastig rond kan komen, wil hij niets liever dan een normale jeugd. Maar jammer genoeg voor Jamie is hij allesbehalve normaal … Geboren met een bovennatuurlijke gave die hij van zijn moeder geheim moet houden, ziet Jamie dingen die niemand anders kan zien en weet hij meer dan eigenlijk mogelijk zou moeten zijn. Wanneer een rechercheur van de New Yorkse politie hem betrekt bij de klopjacht op een moordenaar, komt Jamie opnieuw oog in oog te staan met een overledene. Maar de prijs die deze keer staat op het gebruiken van zijn gaven is veel hoger dan hij ooit had gedacht – deze geest is namelijk niet van plan weg te gaan.

Een vlotte thriller zoals je die van King gewend bent, al verpestte het einde het voor mij wat. Het laatste hoofdstuk vond ik totaal onnodig en er wat snel-snel bij gesleurd. Het feit dat zowat elk hoofdstuk eindigt met een zin als ‘Je was gewaarschuwd, dit is een horrorverhaal’ was voor mij overigens ook niet nodig. Maar al bij al nog steeds een degelijke King, hoor.

En ze leefden nog (****) & En ze leefden nog altijd – Elisabeth Lucie Baeten (****)

Er was eens een boek vol prachtige verhalen
over prinsessen die hun leven eindelijk zelf mogen bepalen.
Geen van hen wanhopig, stil of naar een prins op zoek,
prinsessen doen lekker wat ze willen in dit sprookjesboek.

Ik heb intussen een beetje een haat-liefdeverhouding met Elisabeth Lucie Baeten, maar de vrouw kan wel goeie sprookjes schrijven. Heel mooie kinderboeken (voor alle leeftijden)!

Monumentaal middelmatig – Niet Nu Laura (****)

Dit boek is er voor iedereen die zich regelmatig glorieus gewoontjes voelt en tijdens het trendy foodsharingmenu al eens weemoedig terugdenkt aan een groot pak friet van frituur ’t Hoekske. Geef je volledig over aan het monumentaal middelmatig zijn! 

Ik hou van Niet Nu Laura. Ook dit vond ik weer een heel tof boek vol herkenbare strips. Geen superorigineel uitgangspunt, maar aan de cartoons is vaak wel een hoekske af. Allesbehalve middelmatig, heel herkenbaar én tof dat het een hardcover is. Ook leuk om cadeau te geven!

Wolf – Lara Taveirne (****)

Lara groeit op in een bruisend gezin van vijf kinderen. De jongste, het nakomertje, heet Wolf. Op zijn achttiende trekt hij de deur van zijn studentenkamer achter zich dicht om niets meer van zich te laten horen. Een halfjaar na zijn verdwijning wordt zijn lichaam levenloos aangetroffen in een bos in Lapland. Onder zijn kleren vinden de speurders zijn dagboek terug, het verslag van zijn laatste reis naar het noorderlicht.

Wauw! Ik las dit boek op reis en wilde er zuinig mee zijn omdat ik geen tweede boek mee had (beginnersfout), maar ik kon er tegelijk niet in stoppen. Het verhaal is heel aangrijpend en toch leest het zo vlot (al is dat misschien fout verwoord). Lara is een tovenaar met woorden en metaforen, zeker een aanrader.

Ministerie van Hysterie – Laura Buelinckx (****)

Laura is de minister van Hysterie. Er zijn heel wat zaken die haar opwinden, agiteren en frustreren: haar avonturen als leerkracht, de zoektocht naar een huis en de daaropvolgende verbouwing, persoonlijke zorgen en maatschappelijke problemen. Gelukkig woont ze samen met een crisismanager en haar kleine kabinetschef-tut en heeft ze een zorgvuldig samengestelde ploeg die haar met raad en daad bijstaat in de dagelijkse beslommeringen. Met de nodige dosis zelfrelativering schrijft ze over alles wat er misloopt in het leven van een doordeweekse dertiger.

Ik las dit boek al eens toen ik het van een vriendin leende, maar onlangs kocht ik het zelf en dus vond ik dat ik het toch nog eens moest lezen. En het was weer een 3H-model waar ik niet van met mijn ogen moet rollen: heerlijk, herkenbaar en hilarisch.

Als het bloedt – Stephen King (****)

Vier kortverhalen van de horrormeester himself, waaronder ‘De telefoon van meneer Harrigan’, ‘Het leven van Chuck’, ‘Rat’ en ‘Als het bloedt’.

Het eerste en het laatste verhaal vond ik héél goed, ‘Rat’ was oké en ‘Het leven van Chuck’ vond ik héél raar. Voor ik het boek las, twijfelde ik even om naar de gelijknamige film te gaan, maar ik ben precies al blij dat ik dat niet gedaan heb haha. De andere verhalen maakten dat wel ruimschoots goed!

One Day – David Nicholls (****)

15 juli 1988: Emma en Dexter ontmoeten elkaar voor het eerst op de avond van hun afstuderen. Morgen scheiden hun wegen zich weer. Waar zullen ze zijn op deze ene dag volgend jaar? En het jaar daarna? En elk jaar dat daarop volgt?

Dit boek lag al héél lang in m’n kast. Ik wist altijd al dat ik het verhaal wel goed zou vinden (ik heb de film namelijk al gezien), maar het was een vrij brakke editie met kleine lettertjes en de hoofdstukken zijn ook best lang hahaha. Maarrrr ik ben blij dat ik me er eindelijk eens heb aangezet, want Emma ♥️.

Hoe voelt het? – Sophie Kinsella (****)

Eve Monroe is een liefhebbende moeder, echtgenote en bestsellerauteur. Ze heeft net een nieuw boek afgerond en haar uitgever heeft een grootse en chique lancering voorbereid – alles wijst erop dat dit weer een groot succes gaat worden. Dan wordt ze wakker in een ziekenhuiskamer en krijgt ze te horen dat ze is geopereerd aan een kwaadaardige tumor in haar hersenen. Wat volgt is een aangrijpend verhaal over iemand die moet leren leven in een nieuwe werkelijkheid die totaal anders is dan die waar ze aan gewend was, zonder te weten hoelang het voor haar gaat duren.

Fictie, maar basically Kinsella’s eigen levensverhaal. Een kort boekje dat erg vlot leest, en een verhaal dat even grappig als emotioneel is. Niet goed voor mijn hypochondrische aard, dat dan weer niet.

EUH NEE

Liever niet eigenlijk – Frommelrommel (**)

Titia De Haes, aka Frommelrommel, vertelt in ‘Liever niet eigenlijk’ over lichte, donkere en nu en dan gitzwarte dagen. Op een treffende en humoristische toon schrijft ze over de (tragi)komische en vooral tragische momenten uit haar leven.

Interessant opgebouwd en met alle respect voor haar levensverhaal, maar ik heb al iets te veel millennial boeken in dit genre gelezen.

Oma heeft me gestuurd om te zeggen dat het haar spijt – Fredrik Backman (**)

Elsa is zeven jaar en een beetje apart. Haar oma is zevenenzeventig jaar en gek. Zo schiet ze vanaf haar balkon met een paintballgeweer op mensen die het woord van God komen verkondigen. Oma is bovendien de beste en enige vriend van Elsa. Ze vertelt Elsa de prachtigste sprookjes en verhalen. Elsa vlucht in die verhalen waar iedereen anders is en waar niemand gewoon hoeft te zijn. Dan overlijdt oma. Ze laat een stapel brieven achter waarin ze iedereen die ze heeft gekwetst haar verontschuldigingen aanbiedt. Gewapend met die brieven begint Elsa aan haar grootste avontuur. En leert ze de waarheid over sprookjes, koninkrijken en een oma zoals er maar één was.

‘Een man die Ove heet’ is een van mijn lievelingsboeken en ook ‘Angstige mensen’ vond ik best goed, maar met dit verhaal van Fredrik Backman had ik dan weer niks. Het was een beetje een absurd kinderverhaal met een interessante premisse, maar ik weet het niet: de wereld en personages zeiden me heel weinig. Jammer!

Moordgids voor lieve meisjes – Holly Jackson (**)

Iedereen in Little Kilton kent het verhaal: de knappe en populaire eindexamenscholiere Andie Bell werd door haar vriendje Sal Singh vermoord, waarna hij zelfmoord pleegde. Pip heeft zich altijd afgevraagd wat er nu precies is gebeurd. Wanneer ze de zaak kiest als onderwerp voor haar profielwerkstuk, komen er al snel geheimen boven die iemand liever verborgen had willen houden.

Ik had zoveel meer van dit boek verwacht. Ik vond het allemaal wel heel kinderlijk en ik ben de plot zelfs al bijna weer vergeten, dus die heeft ook niet veel gered. In Holly’s defense: ik behoor niet tot de doelgroep want het is een young adult-boek en het hoofdpersonage is zelf ook een tiener, maar toch. De mopjes waren zo cringe en deden me denken aan wat ik zelf schreef toen ik zestien was – en geloof me, dat is echt geen goed teken. Spijtig!

Dossier Paul: Maak jij de juiste keuzes? – Laura Scheerlinck & Silke Vandenbroeck (***)

5 april 1984. In het rustige Vlaamse polderdorp Doel wordt het lichaam van een man aangetroffen. Hij hangt tegen de onderste wiek van een windmolen, en over zijn hoofd zit een plastic zak. Rechercheur Danny Maes concludeert al snel dat het om Doelenaar Paul Brant gaat en dat hij werd vermoord, maar de dader kan hij niet vatten. Een jaar later gaat Karen Decoster als stagiaire aan de slag bij Het Algemeen Ochtendblad. Zij bijt zich opnieuw vast in het Dossier Paul.

Ik vind het heel leuk dat de volksjury blijft experimenteren, en het concept van hun derde liveshow vond ik bijvoorbeeld héél leuk. Het concept van hun derde boek dan weer iets minder. Mijn brein kan het sowieso niet goed aan dat je keuzes moet maken en bepaalde delen van het boek dus niet leest (ik heb dat wel rustig omzeild door die stukken dan toch te lezen, maar zo werkt het feitelijk niet haha), en ik was ook nooit echt benieuwd naar de dader. Ik ben het einde ook alweer vergeten, dus da’s meestal niet zo’n goed teken.

Op klaarlichte dag – Simone van der Vlugt (***)

Nathalie, een jonge vrouw, is op de vlucht voor haar gewelddadige ex-vriend. Het kost haar al haar vindingrijkheid om uit zijn handen te blijven. Maar Nathalie is niet alleen op de vlucht voor hem. Ook de politie wil haar spreken, in verband met de moord op haar beste vriendin.

Een thriller van dertien in een dozijn waar ik eerlijk gezegd al niet héél meer van weet haha. Een oké tussendoortje.

De Hobbit – J.R.R. Tolkien (***)

De Hobbit Bilbo Balings wil alleen een keurig en onopgemerkt Hobbitleven leiden, maar tovenaar Gandalf denkt daar anders over en sommeert hem om samen met dertien dwergen de draak Smaug een enorme schat te ontfutselen.

Ik hou niet van fantasy, ik hou niet van ellenlange beschrijvingen, ik hou niet van alwetende vertellers en duizend-en-één personages, en ik hou dus ook niet van ‘De Hobbit’. (Ik hou zelfs niet van ‘The Lord of the Rings’, maar laat mijn lief dat niet lezen.) Dat wist ik stiekem al op voorhand, maar het was een boekenclubboek. Ik twijfelde zelfs tussen twee en drie sterren, maar twee kreeg ik dan toch niet over m’n hart. Er zijn vast ook mensen die ‘Harry Potter’ niks vinden, maar zijn twee sterren dan eerlijk terwijl dat OVERDUIDELIJK EEN MEESTERWERK IS? Met die redenering in m’n achterhoofd ben ik dan toch maar voor drie sterren gegaan. 😉

Wat was jouw favoriet boek dit jaar? En welk boek vond je slecht? 📚 PS: Mijn lijstjes van eerdere jaren vind je hier.

Beeld: Unsplash / Monica Yu

_{Deze blogpost bevat affiliate links. You know the drill: als jij dan iets via die link koopt, krijg ik daar ook wat voor.}